بررسی فرهنگ ایمنی، عملکرد ایمنی و جو ایمنی و ارتباط آن با رضایت شغلی در کارگران خدمات شهری و فضای سبز شهرداری نوشهر

Abstract

هدف: هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین فرهنگ ایمنی، جو ایمنی، عملکرد ایمنی و رضایت شغلی در میان کارگران خدمات شهری و فضای سبز شهرداری نوشهر است. با توجه به نقش حیاتی این نیروهای خدماتی در ارتقاء سلامت و ایمنی شهری و همچنین آسیب‌پذیری بالای آنان دربرابر مخاطرات شغلی، درک ارتباط میان مؤلفه‌های نرم‌افزاری سازمانی با عملکرد ایمنی ضروری به نظر می‌رسد. روش‌شناسی پژوهش: این مطالعه به‌صورت توصیفی-تحلیلی انجام شد. جامعه آماری شامل کارکنان شاغل در بخش‌های مختلف شهرداری نوشهر بود که از میان آن ها 195 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، چهار پرسشنامه معتبر شامل فرهنگ ایمنی، جو ایمنی، عملکرد ایمنی و رضایت شغلی بود که روایی صوری و پایایی آن ها در مطالعات قبلی تأیید شده است. تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون[1. Pearson correlation coefficient] و مدل رگرسیون لجستیک[2. Logistic regression model] انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین فرهنگ ایمنی و عملکرد ایمنی(338/0r=)، جو ایمنی و عملکرد ایمنی(310/0r=) و رضایت شغلی و عملکرد ایمنی(183/0r=) رابطه‌ای مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین، تحلیل رگرسیون نشان داد که نارضایتی شغلی، کاهش مشارکت ایمنی و ضعف در یادگیری متقابل ایمنی با افزایش احتمال بروز حادثه شغلی همراه هستند؛ در حالی که وجود موانع فرهنگی، ادراک منفی از قضاوت ایمنی مدیریت و عدم اعتماد به اثربخشی اقدامات ایمنی از جمله عوامل تشدیدکننده خطر محسوب می‌شوند. نتیجه‌گیری: در مجموع، نتایج پژوهش نشان داد که مؤلفه‌های فرهنگی، سازمانی و انگیزشی نقش تعیین‌کننده‌ای در عملکرد ایمنی و بروز حوادث شغلی دارند. بنابراین، پیشنهاد می‌شود مدیران شهری رویکردی مشارکتی، آموزش‌محور و اعتمادساز در مدیریت ایمنی اتخاذ کرده و در عین حال برای بهبود رضایت شغلی کارگران نیز اقدامات هدفمند انجام دهند.